رازیانه
نيشكر
|
| عکس گیاه |
|
نام علمی |
Saccharum officinarum L |
| نام های انگليسي |
Sugar cane , Common sugar cane , Sugar cane |
| نام های فرانسوي |
Canne a sucre , Cannamelle , Canne mielleuse |
| نام های آلمانی |
Zuckerrohr |
| نام های ايتاليايي |
Cannamele |
| نام های عربی |
قصب السكر |
| نامهاي ديگر |
اسامي بومي و محلي ايراني : نيشكر ، شكرني ، شكر قرمز ، شكر سرخ ، شكر طبرزر ، شكر مازندران |
| نام های مترادف | تیره گیاه |
غلات Gramineae |
| زيرگونه | |
| ساختار شناسي |
گياهي از خانواده غلات Gramineae ، پايا با ساقه هوايي بنددار به طول 2 تا 5 متر و به قطر 2 تا 4 سانتي متر كه مملو از قند ساكاروز مي باشد . برگها متناوب ، باريك ، كشيده ، غلاف دار به طول 2 متر و گلها مجتمع به صورت مخروط ، در قسمت انتهايي ساقه قرار دارند . سنبلكهاي آن مركب از دو گل هرمافروديت ، يكي بدون دمگل مشخص و ديگري داراي دمگل مي باشد . در هر گل آن 3 پرچم با بساك دراز ، دو شاخه و به رنگ زرد مشاهده مي شود . تخمدان گل هاي آن ، داراي خامه منتهي به كلاله كه از تارهاي ظريفي پوشيده شده است . از ساقه نيشكر ، قند استخراج مي شود . |
| تركيبات شيميايي |
شيره خارج شده كه Vezou ناميده مي شود ، داراي حد اقل 20 درصد ساكاروز و همچنين داراي كلسيم اكسالات است و بايد صاف گردد . براي اين كار مواد آلبومينوئيدي آن را با حرارت از بين مي برند و در عين حال ، محيط را با افزودن كمي شير آهك ، خنثي مي كنند سپس كف سطح شيره را خارج مي سازد . گاهي نيز گاز سلفورو را از شيره عبور مي دهند تا رنگ روشن حاصل كند و بهتر نگهداري مي شود . شيره صاف شده را بعداً پس از تغليظ ، با زغال حيواني صاف مي كنند و مجدداً تغليظ نموده و در ظروف گلي مي ريزند تا ملاس ( قسمت غير قابل تبلور ) از آن جدا مي شود . با انجام عمل تصفيه و يك رشته عمليات ، قند را به حالت متبلور در مي آورند . |
| خواص درماني |
در چين از شيره حاصل از ساقه نيشكر به عنوان مقوي معده ، نرم كننده سينه ، خنك كننده و در موارد التيام جراحتها و زخم ها و جوش و كورك به كار مي رود . نيشكر براي رفع خشونت سينه ، ريه ، سرفه ، قطع خونريزي و لطيف كردن خون مؤثر مي باشد و در ضمن محرك نيروي جنسي ، مدر و پاك كننده مثانه ، مسكن سرفه ، فربه كننده نيز مي باشد و در موارد كمبود آهن بدن به ويژه براي بانوان مصرف شكر قهوه اي مفيد است .
|
| طرز استفاده | |
| عوارض جانبي |
مصرف زياد نيشكر به ويژه بعد از غذا باعث توليد گاز و نفخ مي شود و براي ريه افراد بلغمي مزاج و سالمند مضر مي باشد . كه در اين حالت بايد آن را به صورت پخته و بعد از آن هم انيسون مصرف شود . همچنين براي افراد مبتلا به سل ، اسهال و در موارد دل پيچه مضر مي باشد ، زيرا باعث ايجاد خون صفراوي به ويژه در موارد گرسنگي مفرط مي شود و اگر همراه با روغن و ترشي مصرف شود ايجاد بلغم مي نمايد .
|
| كاربرد در طب سنتي |
نيشكر از لحاظ طب سنتي گرم و مرطوب مي باشد .
|
| پراكندگي جهاني |
گياه نيشكر در مناطق مختلف آمريكا ، اروپا و آسيا و در هند پراكندگي دارد. |
| پراكندگي جغرافيايي در ايران | در ايران در مناطق خوزستان به صورت زراعي كشت مي شود . |
| مکان رویش | دوره رویش |
| نحوه پرورش | |
| نحوه برداشت | |
| بخش موثردراندام گیاه | ساقه |
| منابع |
مير حيدر ، حسين - معارف گياهي - جلد 2
|
جهت مشاهده لیست قیمت محصولات سالم و ارگانیک جامعه گیاه درمانی ایران و سفارش آن ، اینجا کلیک کنید
جهت آشنایی با مبحث ارگانیک ، اینجا کلیک کنید.
نظر خود درباره اين مطلب با ما در ميان بگذاريد