Rosmarinus officinalis

rosemary

romarin

Rosmarin

rosmarino

'إكليل الجبل

نعنائیان

رزماری گیاهی درختچه ای,با شاخه های متعدد و چوبی بوده که برگ های ان بسیار باریک با سطح بالایی سبز و سطح زیرین خاکستری,گل های ان به رنگ ابی روشن بوده که در دو موقع از سال یعنی ابتدا و انتهای فصل رویش ظاهر می شوند.بذر های کوچک و سیاه رنگ,به مقدار زیاد در سال های چهارم به بعد در غلاف های حاصل از گل ها تشکیل می شوند.

بیشترین مواد موثر در هنگام گل دهی و از سر شاخه های جوان رزماری استحصال می شود که این اندام دارای اسانس,تانن,فلاونوئید,اسید رزمارینیک,رزماریسین و دی ترپن پیکروسالوین می باشد.همچنین این اسانس دارای بورنئول,کامفن,کامفور,سینئول می باشد.

گیاه رزماری ضد عفونی کننده و معرق است و به عنوان مدر,مقوی معده و صفرا اور نیز نعرفی شده است.گاهی اکسیر جوانی نامیده می شود و تاثیران روی مرده ها بیشتر است. این گیاه شفا بخش برای معالجه رماتیسم، فلج، سستی اعضاء، تشنج، اختلالات عصبی و تنفسی و همچنین نارسایی کبد و کیسه صفرا مفید و موثر است.

در معطر کردن مواد غذایی همچون پیتزا و ... مورد استفاده قرار می گیرد.در فراورده های زیبایی و ادکلن نیز استفاده می شود.

اندامهای شکمی افزایش می‌دهد و در تحریک میزان ترشح شیره‌های گوارشی و صفرا بسیار مفید است

پراکنش ان در جنوب اروپا و شمال افریقاست.
پرورش‌دهندگان عمدهٔ گیاه رزماری را در دنیا کشورهای شمال آفریقا خصوصاً مراکش و تونس و کشورهای جنوب اروپا خصوصاً اسپانیا، فرانسه، ایتالیا، یوگسلاوی و آمریکا تشکیل می‌دهند.
رومارن یا رزماری بومی منطقهٔ مدیترانه و کشور اوروگوئه است.

این گیاه غیر بومی محسوب می شود و به بسیاری از افت ها و بیماریها و تشعشع زیاد خورشید نیز مقاوم می باشد.

این گیاه از راه بذر,قلمه و خوابانیدن هوایی قابل تکثیر می باشد.قلمه های تهیه شده از ساقه های سال دوم,و یا سوم در گلخانه ی سرد نگهداری و به راحتی ریشه دار می شوند.همچنین قلمه های تهیه شده از ساقه های سال دوم و سوم سریع تر ریشه دار شده و شروع به رشد می کنند.قلمه های قطور پس از ریشه دار شدن و شروع رشد,شاخه های گوناگونی تولید کرده و بسیار پر پشت می شوند.در تکثیر مستقیم رزماری ,با کاشت قلمه ی ساقه در زمین اصلی درصد تلفات انها به طور معمول زیادتر از کاشت قلمه در خزانه می باشد.

برداشت اندام هوایی رزماری از سال دوم یا سوم امکان پذیر بوده و چنانچه برداشت در سال چهارم یا پنجم صورت گیرد,به علت چوبی شدن ساقه ها از کیفیت محصول کاشته می شود.برداشت گل و برگ ان در تابستان انجام شده و محصول در سایه خشک می شود.برای برداشت رزماری و اسطوخدوس در هر هکتار به 35 تا 40 کارگر نیاز می باشد.

گل و برگ

زراعت و تولید برخی گیاهان دارویی و ادویه ای از اقایان:دکتر سعید دوازده امامی,دکتر ناصر مجنون حسینی