آداب و رسومی سبز نهفته در دل یلدای شب
دوستان همراه ، در مطالب پیشین بیان کردیم که شب چله بلندترین شب سال است که ایرانیان آن را از دیرباز مبارک می‌دانستند. در این شب ایرانیان با گردآمدن دور آتش، رقص و پایکوبی این شب را جشن می‌گرفتند. آنگاه سفره‌ای فراخ و گشاده می‌گسترانیدند که روی آن آتشدان، عطردان و خوراکی‌های گوناگون از جمله خوراکی‌های فصلی و خوردنی‌های غیرنوشیدنی مانند نان، شیرینی، حلوا و گوشت قربانی بود.این جشن کهن مانند هر مراسم دیگری دارای آداب خاصی است که دراین مطلب به گزیده ای از آن ها اشاره می کنیم:
*پیش از مراسم
با نزدیک شدن به شب یلدا، هیاهویی در کوچه و بازار به راه می افتد و مردم به فکر خرید و تدارک برای این جشن باستانی می افتند. دستفروشان در سطح شهر بساط خود را پهن می کنند و خوراکی های این شب را به فروش می رسانند. بیشتر بزرگ ترها میزبان این جشن هستند و از چند روز قبل فهرستی از مهمانان و خریدهایشان را آماده می کنند.
حال و هوای تازه عروس ها و تازه دامادها
روزهای پیش از این مراسم برای تازه عروس و دامادها رنگ و بوی دیگری دارد. آنهایی که به اصطلاح نامزد هستند هدیه هایی را با عنوان شب چله‌یی برای یکدیگر آماده می کنند و با تشریفاتی خاص به دست یکدیگر می رسانند. هر شهر و دیاری بسته به رسم خود این مراسم را به گونه ای خاص برگزار می کند و تزیینات ویژه ای را برای آن در نظر می گیرد.
چرا برای عروس شب چله‌یی می‌بریم؟
هر رسمی که از گذشته به یادگار مانده، دلیل و فلسفه ای دارد. شب چله یی بردن هم بی دلیل نیست. در روزگاران قدیم دو نامزد تنها در شب های خاصی اجازه داشتند یکدیگر را ببینند و یلدا یکی از آنها بود. بردن شب چله یی بهانه ای بود تا خانواده‌ داماد از خانواده‌ عروس اجازه بگیرند و عروس را با خود به خانه ببرند تا در مراسمی که در خانواده خود داشتند، حضور داشته باشد.