شلیل
شلیل با نام علمی Prunus persicaنوعی میوه از خانواده هلو است. درختی به ارتفاع تا۵متر .شاخه ها بی کرک .جوانه ها کرکدار .برگ ها بیضوی – سرنیزه ای یا مستطیلی – سرنیزه ای ، پهن ترین قسمت حدود میانه یا کمی بالاتر از میانه ، نوک دار بلند ، دندانه اره ای انبوه یا نزدیک بهم ، دمبرگ دار .گلهای منفرد ، صورتی یا سفید، با دمگل کوتاه.میوه استوانه ای –کروی ، بدون کرک ، با گوشت زرد مایل به قرمز.شلیل گونه‌ای از هلو با ژن مغلوب است که میوه‌های بدون کرک تولید می‌کند و به همین علت هلوی بدون کرک نیز نامیده می‌شود و طعمی مطبوع و شیرین تر از هلو دارد. شلیل میوه بومی آسیا است. اعتقاد بر این است که یکی از قدیمی‌ترین میوه‌ها بوده و ظاهراً ۲۰۰۰ سال قبل در چین رشد می‌نمود و از طریق جاده ابریشم به ایران، یونان و رم باستان راه پیدا کرد و بهترین نوع آن در ایران در نواحی معندله و معتدله سرد کشت می‌شود.شلیل ۴٪ از ویتامین A و ۱۵٪ ویتامین C و ۲٪ آهن نیاز روزانه را تأمین می‌کند و فاقد کلسترول و سدیم می‌باشد
انواع شلیل
اواخر دهه ۴۰ شمسی شلیل‌ها سبز کمرنگ و دارای اندازه‌ای کوچک و گوشتی سفید بودند.در حال حاضر بیش از ۱۵۰ گونه شلیل وجود دارد که فقط از نظر اندازه، شکل، طعم، بافت و رنگ متفاوت هستند. گونه‌های موجود شلیل پیوسته از نظر طعم بهتر و ظاهری زیباتر و عمر طولانی‌تر هسته، در حال ارتقا می‌باشند.گونه‌ای از شلیل به نام شفترنگ یا به گویش عامه شبرنگ می‌باشد که رنگ قرمز آن روشنتر است و درخت آن سریع رشد می‌کند و گونه‌ای بسیار پر بازده است. گوشت میوه زرد و هسته به میوه متصل است.انواع دیگر شلیل به نام‌های: شلیل سفید، شلیل شمس، شلیل مغان، رد گلد و… است که بعضاً دیررس می‌باشند.انواع هلو و شلیل در باغات استانهای تهران، البرز، همدان، کردستان و خراسان شمالی تولید می‌شود که در این میان استان البرز مقام اول را دارد.