دلنوشته آتش نشان
خداوند نجات است و نجات دهنده تنها خداست
۷مهر روز آتش نشان بهانه ای است برای تجلیل از آنانی که در میان شعله های آتش، پیام آور ایستادن و سرخ زیستن هستند.واژه آتش نشان یا امدادگر مقدسترین واژه یا اسم است که همیشه تداعی فرشته نجات را برای مردم دارد و جامعه اورا مقدس و یک فرشته نجات میدانند .
و حال ای آتش نشان….فرشته نجات :
سپاس خدایی را که خالق آتش است و پناه آتش نشان….شعله های سرکش و خشمگین و سوزان را فرو می نشانی با دنیایی از دلهره. همه روز و شبت را با آتش، پنجه می افکنی تا هیچ خانواده ای، شبی را بی خانه پلک نبندد.پیشانی تو را می بوسم که خط های سرنوشت بسیاری از انسان ها به پیشانی تو گره خورده است.سرنوشت های سوخته را با ابرهای عشق، به بهار پیوند می زنی و هر کجا که قدم می گذاری، امید جوانه می زند.تو می توانی عشق و امید را از زیر انبوهی از خاکستر بیرون بکشی و آسمان آبی را به پنجره های دود گرفته نشان بدهی.دست های تو، نشانه آخرین ثانیه های ناامیدی اند و لبخندت، آغاز زندگی و شروعی دوباره است.تنها دشمنی که می شناسی، آتشی است که چشم به خاکستر کردن خانه امید دیگران دلبسته است.تو مهربان ترین آشنایی هستی که به یاری امیدهایی می شتابی که تا خاکستر شدن، زمانی بیش، فاصله ندارند.سرنوشت خانه های بزرگ به دست های کوچک تو گره خورده است. ثانیه ای نمی توان به شعله های سرکش آتش اندیشید؛ وقتی که نامی از تو نباشد.خوب می دانم که هیچ شبی، بی دلهره و اضطراب پشت سر نگذاشته ای. شب هایت را پاس می داری تا خواب شهر، به آرامش بگذرد. پشت پلک های تو آرامش جریان دارد.. آتشنشانان دریادلانی هستند که در هنگام بروز حوادث جان به کف و بی محابا دل به آتش می زنند و دل دریایی داشتن یعنی همین. تو ازهزاران فرشته نجات زمین این شهرهای دور و نزدیکی که من می شناسم.همیشه باشی تا آتش، خاکسترنشین شود. ۷مهر روزاتش نشان، روزتبریک به آنان که درمیان شعله های آتش، پیام آور ایستادن و سرخ زیستن هستند گرامی باد.روابط عمومی جامعه گیاه درمانی ایران