محرم و عطر خوش نذری امام حسین(ع)
نذری امام حسین(ع)، نیتی است که فرد با توسل به امام حسین در هنگام گرفتاری به جهت دفع بلا و رفع گرفتاری انجام داده و پس از رسیدن به حاجت ادا می‌کند.نذر یعنی آن‌که فردی تصمیم ‌بگیرد برای رضای خدا کاری انجام بدهد. آن کار که می‌‌تواند انجام کاری خیر و یا ترک گناهی باشد، به خودی خود مستحب بوده اما بعد از اثر نذر، و البته با شرایطی که در متون اسلامی ذکر شده است واجب می‌شود.معمولاً نذرهایی که انسان می‌کند به صورت مشروط است یعنی مثلاً نذر می‌کند که؛ اگر بیماریم معالجه شد، روز قبل از ماه رمضان را روزه می‌گیرم.نذری تنها مخصوص دین اسلام نیست و آنطور که از تاریخ برمی‌آید، نشانی از این سنت پسندیده در دیگر ادیان الهی نیز موجود است. در عزاداری‌های محرم برخی از ارامنه و زرتشتیان که به حضرت ابوالفضل(ع) و اباعبدالله الحسین(ع) ارادت ویژه ای دارند، هر ساله از قند و چای هیئت‌های مسلمان گرفته تا چند رأس گوسفند نذر می‌کنند و در این مراسم معنوی شرکت می کنند.نذورات در بین مسلمانان در ایام مختلفی وجود دارد که ماه محرم از ویژه‌ترین این ایام است و نذری‌های زیادی در آن ادا می شود؛ آیین نذری دادن به عزاداران امام حسین(ع) یا “نذری امام حسین” سنتی دیرینه و پسندیده در میان مسلمانان جهان و به خصوص شیعیان دنیاست که در کشور ما رواج بیشتری دارد وعلی‌الخصوص، در شب و روز تاسوعا و عاشورا به اوج خود می‌رسد.بیشتر این نذری‌ها به صورت طبخ غذا و پخش آن میان مردم و عزاداران امام حسین(ع) است، به علاوه توزیع غذای نذری امام حسین در دسته‌ها و هیئت‌های مذهبی در این ایام بسیار معمول است.