آلبالو
آلبالو (فارسی شرقی:آلوبالو) نام درخت و میوه‌ای است بومی جنوب غرب آسیا و اروپا با (نام علمی: Prunus cerasus). میوه آن ترش مزه و سرخ رنگ است .درختی به ارتفاع ۱۰ متر با شاخه های بدون کرک سبز و قهوه ای ، برگهای بیضی پهن یا تخم مرغی – بیضوی است . گل های سفید با دمگل های نازک است ، میوه از نوع شفت و قرمز کروی ، گوشت دار و با طعمی ترش و شیرین است .در ایران ، افغانستان ، پاکستان ، و ترکمنستان پراکندگی دارد. در ایران به صورت خودرو هم یافت می شود و در نواحی معتدله و معتدله سرد کاشته می شود. دارای طبعی سرد و خشک است . تقویت کننده معده و کبد گرم هست، برای افراد گرم مزاج بسیار مناسب بوده و برطرف کننده تشنگی و حرارت و استفراغ و اسهال صفراوی می باشد ، شربت تهیه شده از آلبالو بهترین دارو برای افرادی است که عطش فراوان دارند ، اشتها آور بسیار خوبی هست . چربی خون، قند خون و فشارهای اکسیداتیو را که از عوامل اصلی بروز بیماری دیابت است، کاهش می دهد. برای افراد دارای چربی شکمی مفید هست . میوه‌ای آلبالو برای بیماران قلبی و روماتیسمی فوق‌العاده مفید و زیبایی و طراوت خانم‌ها را تضمین می‌کند. در معالجه التهاب و ورم کلیه مؤثر و ضد سنگ کلیه هست.اگر آب آلبالو را گرفته و پس از ورزش کردن بنوشید می توانید درد حاصل از کشیدگی ماهیچه‌ها را تسکین دهمید.ویا در صبح بدون قند یک لیوان بخورید به خواب بهتر در شب کمک می‌کند ، مصرف آلبالو اعصاب را آرامش می دهد، ولی در هر حال نباید در مصرف آلبالو زیاده روی کرد.ارزش غذایی آلبالو زیاد نیست و صد گرم آلبالو فقط ۷۰ کالری دارد. آلبالو دارای ویتامین آ، ب و ث است.املاح معدنی آلبالو عبارت است از آهن، کلسیم، فسفر، کلر، گوگرد، منیزیم، سدیم، پتاسیم، مس، روی، منگنز و کوبالت.قند آلبالو از نوع لولوز است و برای اشخاصی که دیابت دارند جذب آن آسان است.آلبالویی برای خوردن خوب است که رسیده و تازه باشد علامت رسیدگی آن رنگ آن است که کاملا قرمز و درخشان باشد. از آلبالویی که رنگ آن کاملا قرمز نشده است و دارای گوشتی سفت است دوری کنید زیرا مصرف آن سوء‌هضم می‌آورد و کار روده‌ها را مختل می‌کند.آلبالو وقتی تیره‌رنگ است و دارای لکه‌‌های قهوه‌ای است کهنه شده و رو به فساد گذاشته است. گاهی میوه‌فروشان برای اینکه آلبالو را خوش‌منظره سازند به آن آب می‌زنند این کار زود آلبالو را خراب می‌کند و آماده می‌سازد که زودتر فاسد شود.