عاشورا….فردای عاشورا …..امام…..یاران امام …
آیا عاشورا برای یاران عاشورایی امام تمام شده است ؟ آیا عاشورا تنها برگی از صفحات پایان یافته تاریخ است؟ آیا عاشورا با غروب آفتاب روز دهم پایان یافت؟ آیا قیام حسین (ع) نیز در کربلا شهید شد؟ اگر اینگونه است چرا آنهایی که عاشورا را تنها روزی از روزها می انگارند هنوز نتوانسته اند خون حسین بن علی(ع) و اصحابش را شست و شو کنند؟ چرا محبت حسین(ع) هر روز زنده تر از روز پیشین در قلب آزادی خواهان جهان می جوشد و چرا عاشورا هر روز انقلابی تازه پدید می آورد. چرا کربلا هنوز قبله کسانی است که مرگ باعزت را بر زندگی باذلت ترجیح میدهند و چرا نهضت حسین(ع) در همیشه تاریخ جاری است؟ این شعله جانبخش محبت حسین(ع) در دل عدالتخواهان و این مایه الهام بخش انقلابهای عدالت محوران از چهرو خاموش و کم سو نمیشود؟
فرمود: «کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا» عاشورا روزی است که غروب نخواهد کرد. چرا که مبارزه حق و باطل هنوز به پایان نرسیده و جبهه درگیری خیر و شر در همه زمانها و مکانها پیوسته و مداوم است. با این تعبیر آنهایی که عاشورا را روز دهم محرم سال ۶۱ هجری می دانند، ره به خطا برده اند که تقابل حسینیان و یزیدیان تا ظهور امام منتقم(عج) ادامه خواهد داشت. امامی که نخستین کلامش یاد سیدالشهدا(ع) و اولین شعارش فریاد خونخواهی حسین(ع) است، هنگامی که در بین رکن و مقام کعبه برای مردم خطبه خواهد خواند. فردای عاشورا روز یازدهم محرم نیست که عاشورا برای حسینیان غروب نکرده است. فردای عاشورا روزی است که در پاسخ به ندای «این طالب بدم المقتول بکربلا» صدایی میفرماید: «انا المهدی المنتقم» که حسین(ع) فرمود: نهمین فرزند من قائم به حق است. خداوند به وسیله او زمین را دوباره زنده خواهد ساخت و دین را حاکمیت خواهد بخشید. او حق را برخلاف میل مشرکان و دشمنان احقاق خواهد کرد.» «عظما… اجورنا بمصابنا بالحسین علیه السلام و جعلنا و ایاکم من الطالبین بثاره مع ولیه الامام المهدی علیهم السلام.» بزرگ نماید خدا اجرهای ما را به مصیبت ما بر حسین علیه السلام و قرار دهد ما و شما را از خون‏خواهان او با ولیّش امام مهدی از آل محمد علیهم السلام.