همنواز و هم‌داستان با پاییزمی شویم ، بوی مهر می آید ..
بوی ماه مهر، بوی کتاب و دفترهای تازه و جلد کرده، حال و هوای خرید روپوش و کفش مدرسه، باد پاییزی و آفتاب طلایی،این روزها همه را به یاد خاطرات خوش و شیرین دوران مدرسه و کودکی می‌اندازد. آخرین روزهای شهریور است. وزش باد و ناله آن در بین برگ درختان با تلنگری که به آنها می‌زند، صدای خش‌خش آنها را در می‌آورد و وادارشان می‌کند به خودشان بیایند و بدانند که پاییزدرراه است و آرام و در سکوتی معنادار آنها را از شاخساران جدا می‌کند و با وزش دیگر روی زمین می‌غلتاند و آنها گویی با صدای خش‌خش روی زمین این طرف و آن طرف می‌روند و در گوشه و کنار، خودشان را پنهان می‌کنند. تلألو خورشید این روزها از روزهای دیگر طلایی‌تر است و بی‌اجازه، هر روز صبح بی‌آنکه اجازه ای بگیرد از گوشه‌های پنجره اتاق سری به خانه‌های ما می‌زند و با آمدنش ندای رسیدن پاییز را می‌دهد.وقتی که به بازار و خیابان می‌روید، انگور زرین و انار سرخ ساوه، گل‌های رنگارنگ داوودی و از همه مهم‌تر هیاهوی خرید و شروع سال تحصیلی را می‌بینی، یاد اول مهر و شروع پاییز و شروع یک سال تحصیلی و بازگشایی مدارس می‌افتید.
*باز آمد بوی ماه مدرسه – بوی بازی‌های راه مدرسه، بوی ماه مهر، ماه مهربان – بوی خورشید پگاه مدرسه*
این اشعار حال و روز بازار و خیابان، خانه و همه را به نوعی راهی مدرسه و راهی خاطرات می‌کند، خاطراتی از کودکی و از ماه مهر و کلاس اول و میز و نیمکت، خانم معلم، آقای ناظم و رفت و آمد مدرسه، کیف و کتاب و درس مدرسه و خیلی چیزهای دیگر که ما را می‌برد به روزگار کودکی و برای لحظه‌ای در کوچه پس کوچه‌های کودکی قدمی می‌زنیم و خاطراتی را تازه می‌کنیم. یاد خیلی‌ها را زنده می‌کنیم و گرامی می‌داریم .خاطره نخستین روز مدرسه و ماه مهر هنوز بعد از سال‌ها، هر سال برای ما تکرار می‌شود و هیچ‌وقت از یادمان نمی‌رود و به عنوان یکی از گرانبهاترین خاطرات زندگی همیشه در صندوقچه دل‌مان تازه‌تر نگاه می‌داریم و حداقل سالی یک بار و آن هم در شروع سال تحصیلی مرورش می‌کنیم.